تأخیر در ذخیره انرژی برزیل: در پشت 1.7 میلیارد قطع برق ReAI ، اعتماد به نفس در سرمایه گذاری انرژی تجدید پذیر آزمایش می شود

بازار ذخیره انرژی برزیل در یک نقطه عطف مهم قرار دارد. برنامه تهیه سیستم ذخیره انرژی ملی که در ابتدا برای نیمه دوم سال 2025 برنامه ریزی شده است ، در معرض تاخیر طولانی مدت است. این چالش عمدتاً از این واقعیت ناشی می شود که اپراتورهای شبکه مجبور به کاهش برق اضافی هستند.

رشد انفجاری انرژی تجدید پذیر و ظرفیت جذب کافی شبکه

تولید انرژی تجدید پذیر برزیل به 93 ٪ رسیده است که از این تعداد نیروگاه 47.1 ٪ ، انرژی باد و انرژی خورشیدی به ترتیب 12.8 ٪ و 5 ٪ را تشکیل می دهد. در سال 2023 ، برزیل 14.2 گرم از ظرفیت نصب شده فتوولتائیک و 4.8 گرم از نیروی باد اضافه کرد و به سومین بازار بزرگ انرژی تجدید پذیر در جهان تبدیل شد. با این حال ، زیرساخت های شبکه ضعیف ، به ویژه پیری خطوط انتقال و توزیع منطقه ای ناهموار ، منجر به عدم توانایی انتقال مؤثر انرژی پاک در شمال شرقی به مرکز بار در جنوب شرقی شده است. به عنوان مثال ، در سال 2023 ، قطع برق در مقیاس بزرگ در شمال شرقی ناشی از تنگناهای انتقال ، باعث می شود که اپراتور شبکه باعث محدودیت تولید انرژی تجدید پذیر شود. در 15 ماه قبل از نوامبر 2024 ، شرکت های باد و خورشیدی به دلیل جیره بندی برق 1.7 میلیارد دلار (حدود 211 میلیون دلار آمریکا) از دست دادند و برخی از پروژه ها نسبت های جیره بندی برق را به اندازه 60 ٪ در ماه داشتند.

عدم تعادل عرضه و تقاضا و راه اندازی مجدد نیروگاه حرارتی

با وجود بیش از حد انرژی تجدید پذیر (پیش بینی می شود عرضه در سال 2027 به 2.5 برابر تقاضا برسد) ، این شبکه هنوز هم باید برای بارهای اوج به نیروگاه های حرارتی اعتماد کند. این تضاد باعث کاهش فوریت کوتاه مدت سیستم های ذخیره انرژی شده است ، زیرا اپراتورها ترجیح می دهند با کاهش قدرت اضافی به جای سرمایه گذاری در ذخیره انرژی ، عرضه و تقاضا را متعادل کنند.

چارچوب نظارتی تأخیر می گذارد و قوانین حراج نامشخص است

وزارت معادن و انرژی برزیل (MME) در ابتدا قصد داشت اولین حراج ذخیره انرژی باتری را در پایان سال 2024 برگزار کند ، اما به دلیل عدم وجود مقررات خاص و استانداردهای فنی به تعویق افتاد. فرایند حراج با عدم موفقیت در تنظیم کننده برق ANEEL برای تدوین قوانین اتصال شبکه ، مدل های هزینه و شرایط قرارداد سیستم های ذخیره انرژی به موقع مانع شد. اگرچه دور دوم مشاوره عمومی در ژانویه سال 2025 راه اندازی شد و مقررات ذخیره انرژی در ماه مه منتشر می شود ، موضوعات اصلی مانند کاهش هزینه انتقال و روند ساده تصویب پروژه هنوز هم نیاز به زمان لازم دارد.

تعدیل اولویت سیاست و ملاحظات هزینه کوتاه مدت

دولت در اولویت امنیت انرژی کوتاه مدت بر توسعه ذخیره انرژی قرار دارد. به عنوان مثال ، الكساندر سیلویرا ، وزیر MME تأكید كرد كه ظرفیت نصب شده نیروگاههای حرارتی برای مقابله با خطرات خشکسالی باید تا سال 2031 دو برابر شود و ذخیره انرژی به عنوان یك راه حل میان مدت و طولانی مدت دیده می شود. علاوه بر این ، اگرچه سیاست "کاهش" اپراتور شبکه ONS باعث ضرر و زیان شرکت ها شده است ، اما برای اطمینان از ثبات شبکه در کوتاه مدت به عنوان یک اقدام ضروری تلقی می شود.

پشتیبانی از سیاست و پتانسیل بازار

دولت برزیل شامل ذخیره انرژی در مکانیسم حراج انرژی است ، قصد دارد اولین حراج ذخیره انرژی باتری 49.7 مگاوات اول را در سال 2025 راه اندازی کند و قصد دارد در شش تا هفت سال آینده در مقیاس بزرگ تهیه کند. مشوق های مالیاتی (مانند سیاست خالص اندازه گیری برای پروژه های فتوولتائیک توزیع شده) و سرمایه گذاری بین المللی (مانند 5 میلیارد پارک صنعتی صفر-کربن Reais Envise Technology) انگیزه ای برای توسعه ذخیره انرژی فراهم می کند. آژانس های مشاوره پیش بینی می کنند که تا سال 2030 ، اندازه بازار ذخیره انرژی باتری برزیل به 3.79 میلیارد دلار برسد ، با نرخ رشد سالانه مرکب 20 ٪ {10}}.

بومی سازی فناوری و ساخت زنجیره صنعتی

شرکت های چینی مانند Risen Energy و BYD از طریق همکاری یا ساخت کارخانه برای ارتقاء بومی سازی فناوری ذخیره انرژی وارد بازار برزیل شده اند. به عنوان مثال ، Risen Energy یک توافقنامه ذخیره انرژی 1GWH را با MTR Solar ، Deye Co. ، Ltd. یک کارخانه باتری لیتیوم در منطقه تجارت آزاد مانوئوس ساخت و BYD قصد دارد باتری های فسفات آهن لیتیوم را در سائوپائولو تولید کند. با این حال ، ظرفیت تولید محلی کافی و افزایش تعرفه واردات (نرخ مالیات در ماژول های فتوولتائیک در نوامبر 2024 به 25 ٪ افزایش می یابد) هنوز هم گسترش صنعت را محدود می کند.

تحول شبکه و توسعه هماهنگ ذخیره انرژی

برزیل در حال ارتقاء پروژه های انتقال ولتاژ فوق العاده بالا (مانند فاز بلو Monte Fase II و پروژه 800 کیلو ولت در شمال شرقی) برای کاهش تنگنا انتقال نیروگاه بین منطقه ای است. انتظار می رود این پروژه ها به تدریج پس از سال 2026 به بهره برداری برسند ، که این امر باعث افزایش ظرفیت مصرف انرژی تجدید پذیر و افزایش غیرمستقیم تقاضا برای سیستم های ذخیره انرژی می شود. هم افزایی بین ذخیره انرژی و تبدیل شبکه به کلید بهینه سازی ساختار انرژی آینده تبدیل می شود.

خطر فعلی به تعویق انداختن بازار ذخیره انرژی برزیل نشان دهنده درگیری بین مازاد انرژی کوتاه مدت و اهداف تحول انرژی بلند مدت است. اگرچه چارچوب سیاست و پتانسیل بازار پایه و اساس توسعه ذخیره انرژی را پایه گذاری می کند ، تنگناهای شبکه ، تاخیر نظارتی و فشارهای هزینه هنوز به راه حل های سیستماتیک نیاز دارند. اگر حراج ذخیره انرژی در سال 2025 با موفقیت اجرا شود و بهبود مقررات را ارتقا بخشد ، انتظار می رود برزیل تا سال 2030 به بازار پیشرو ذخیره انرژی در آمریکای جنوبی تبدیل شود و "نمونه برزیلی" را برای تحول جهانی انرژی فراهم کند. با این حال ، اگر تأخیر ادامه یابد ، ممکن است منجر به کاهش اعتماد به نفس در سرمایه گذاری انرژی های تجدید پذیر شود و روند تنوع ساختار انرژی را کند کند.