باتری های سرب اسیدبه طور گسترده به دلیل تطبیق پذیری و قابلیت اطمینان آنها در برنامه های مختلف، از جمله اتومبیل ها، قایق ها، سیستم های برق پشتیبان و آرایه های خورشیدی خارج از شبکه استفاده می شود. باتری سرب اسید از صفحات سربی غوطه ور در الکترولیت اسید سولفوریک تشکیل شده است. هنگامی که باتری تخلیه می شود، سولفات سرب روی صفحات تشکیل می شود و الکترولیت کمتر متمرکز می شود. هنگامی که باتری شارژ می شود، سولفات سرب تجزیه می شود و الکترولیت به قدرت اولیه خود باز می گردد.
سه نوع اصلی از باتری های سرب اسیدی وجود دارد:سلول غرقابی یا مرطوب، آگم (حصیر شیشه ای جاذب)، و سلول ژل.
باتری های سیل زده رایج ترین نوع هستند و برای دهه ها مورد استفاده قرار گرفته اند. آنها دارای یک الکترولیت مایع هستند که در صورت واژگون شدن یا شارژ بیش از حد باتری ممکن است بریزد. برای تمیز نگه داشتن صفحات و بالا نگه داشتن سطح آب، تعمیر و نگهداری مورد نیاز است.
باتری های AGMبهبود در باتری های سیل شده است. آنها از یک تشک شیشه ای برای جدا کردن صفحات سربی استفاده می کنند و الکترولیت را نزدیک صفحات نگه می دارند. این خطر ریزش را از بین می برد و امکان نصب در هر جهت را فراهم می کند. باتری های AGM چگالی توان بالاتر و شارژ مجدد سریع تری نسبت به باتری های پر شده دارند و نیاز به تعمیر و نگهداری کمتری دارند.
باتری های ژل شبیه باتری های AGM هستند زیرا از جداکننده برای بی حرکت کردن الکترولیت استفاده می کنند. با این حال، الکترولیت به شکل ژل است که خطر نشت را حتی بیشتر کاهش می دهد. باتری‌های ژل معمولاً گران‌تر از باتری‌های AGM هستند و سرعت تخلیه کمتری دارند، اما می‌توانند عمر طولانی‌تری داشته باشند و در برابر دماهای بالا مقاوم‌تر هستند.
به طور خلاصه، باتری های سرب اسید ممکن است در مقایسه با باتری های لیتیوم یون مدرن قدیمی به نظر برسند، اما همچنان گزینه ای قابل اعتماد و مقرون به صرفه برای بسیاری از کاربردها هستند. انتخاب نوع مناسب باتری سرب اسیدی به نیازهای خاص برنامه بستگی دارد، اما باتری‌های AGM و ژل هر دو گزینه‌های عالی برای کسانی هستند که به دنبال جایگزینی کمتر و ایمن‌تر برای باتری‌های غرق‌شده هستند.